Tab Article

Świeze tłumaczenie z okazji 200-lecia urodzin jest godne uwagi z kilku względów. Nieścisłości i nieporozumienia narosłe przez ponad 150 lat wokół tłumaczeń z języków trzecich, przeróbek i skrótów spowodowały, iz recepcja twórczości Andersena została mocno zawęzona. Przekład z oryginału przywraca właściwy Andersenowi naturalny dialog i narrację charakterystyczna dla prostego języka mówionego - w jego czasach rewolucyjnych w literaturze. On sam tak pisał o baśniach: W stylu miało być słychać, ze ktoś baśń opowiada, dlatego język musiał się zblizać do opowieści ustnej. Jako ze konwencja literacka domagała się podniosłości - za kazdym razem język baśni był upiększany, a to, co według tłumaczy nie pasowało do wyobrazeń - zmieniano, przez co, utwory niosły często przesłanie odwrotne do zamierzonego. Dodatkowo, konsekwentnie powtarzane błędy i językowe nieudolności wynikajace z niedostatecznej znajomości języka i realiów kulturowych, pozbawiły przekład dynamiki i dramaturgii, a takze ironii i finezyjnego humoru atrakcyjnego dla dorosłego czytelnika, który miał być odbiorca baśni na równi z dzieckiem. Na szczęście przekład z oryginału daje okazję do poznania innego oblicza Andersena - humorysty i kpiarza, który twierdził, ze to właśnie humor nadaje jego baśniom smak. Autorce nowego przekładu, dyrektorce Duńskiego Instytutu Kultury, absolwentce filologii duńskiej i znawczyni duńskiej kultury, udało się zachować zarówno pierwotny wydźwięk baśni, jak i uniknać błędów poprzedników. Nowe wydanie Baśni zostało zilustrowane pięknymi akwarelami znakomitego duńskiego grafika, Flemminga B. Jeppesana.