Tab Article

Trzynasty juz tom Opowiadań powojennych najbardziej warszawskiego z pisarzy warszawskich Stefana Wiecheckiego WIECHA. Ale tym razem to nie opowiadania, a jedna z dwóch powieści Wiecha. Napisana tuz po wojnie i będaca jego bodaj najsłynniejszym dziełem - Cafe pod Minoga. Napisana i opublikowana tuz po wojnie w 1947 roku od razu stała się jednym z największych ówczesnych bestsellerów,a w 1959 roku ksiazkę rozsławił dodatkowo film, z Adolfem Dymsza w roli głównego bohatera Maniusza Kitajca. Ale kogóz tu nie spotkamy: szefuje temu zacnemu lokalowi pan Konstanty Aniołek (wraz z małzonka), pojawia się właściciel zakładu pogrzebowego pan Celestyn Konfiteor i reszta ferajny Maniusia, a takze tajemniczy czarnoskóry dyplomata. A wszystko na tle wojennej okupacji i z watkiem jak najbardziej sensacyjnym! Wiechowski opis wojennych losów warszawiaków i śmieszy i wzrusza. Boć przeciez Wiech był po prostu wielkim pisarzem i stworzył tę swoja specyficzna formę, bo pozostawiała to co najcenniejsze - trochę zartu, śmiechu, przymruzenia oka nawet w okupacyjnej, strasznej rzeczywistości. Bo: Kto czyta Wiecha, ten się uśmiecha!